ប្រាសាទព្រះវិហារបានដាក់បញ្ជូល ក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌពិភពលោកនៃអង្គការយូណេស្កូ កាលពីថ្ងៃទី០៧ កក្កដា ២០០៨ ដែលរហូតមកដល់ឆ្នាំ២០២៦នេះគឺខួបលើកទី១៨ឆ្នាំ។

ក្រៅពីផ្ទាំងថ្មរូបឆ័ត្រដ៏ស័ក្តិសិទ្ធិ លោកអ្នកដែលបានមកដល់សហគមន៍តំបន់ការពារធម្មជាតិតាំងយូរ មិនគួររំលងនូវការទៅទស្សនាផ្ទាំងថ្មដ៏ប្លែកភ្នែក និងអស្ចារ្យម្យ៉ាងទៀត ដែលអ្នកស្រុកនិយមហៅថា «ថ្មហួត» នោះឡើយ។

តើលោកអ្នកដឹងទេថា ហេតុអ្វីបានជាទីនេះមានឈ្មោះថា «វត្តតាំងយូរ»? ផ្អែកតាមប្រវត្តិរឿងរ៉ាវតាំងពីបុរមបុរាណដូនតាមក ឈ្មោះដ៏មានអត្ថន័យនេះ គឺត្រូវបានហៅសម្គាល់ទៅតាមទម្រង់នៃផ្ទាំងថ្មធម្មជាតិដ៏ធំអស្ចារ្យមួយដុំ ដែលដុះឡើងមានរបៀបរៀបរយដូចជា «ឆ័ត្រ» យ៉ាងដូច្នោះដែរ។

ស្គាល់ទេ! នេះជាសត្វ «ចាបសួគ៌ខៀវ» (Black-naped Monarch) ដែលកំពុងបង្ហាញខ្លួនយ៉ាងស្រស់ស្អាត និងបង្ហាញពីក្តីស្រឡាញ់ដ៏ធំធេងក្នុងការក្រាបថែទាំពងកូននៅក្នុងសម្បុករបស់ខ្លួន ដែលត្រូវបានថតជាប់ផ្ទាល់នៅក្បែរវត្តតាំងយូរ ក្នុងសហគមន៍តំបន់ការពារធម្មជាតិតាំងយូរ នៃតំបន់បេតិកភណ្ឌធម្មជាតិ «ភ្នំត្បែងមានជ័យ» ខេត្តព្រះវិហារ។

ដើម្បីបានទៅដល់ឋានសួគ៌ទឹកធ្លាក់លាក់ខ្លួនមួយនេះ បងប្អូនភ្ញៀវទេសចរត្រូវធ្វើដំណើរចេញពីទីរួមខេត្តព្រះវិហារ ឆ្ពោះទៅកាន់ជើងភ្នំត្បែងមានជ័យ ដែលមានចម្ងាយប្រមាណជាង ១០គីឡូម៉ែត្រ។បន្ទាប់មកដំណើរផ្សងព្រេងពិតប្រាកដនឹងចាប់ផ្តើម តាមរយៈការបោះជំហានឆ្លងកាត់កាំជណ្តើរឈើបត់បែនតាមចង្កេះភ្នំ ក្នុងរយៈពេលប្រហែល ១ម៉ោងទៅ ២ម៉ោង (អាស្រ័យលើកម្លាំងកាយ)។

ភាពហត់នឿយក្នុងការធ្វើដំណើរដ៏ស្វិតស្វាញមួយនេះ បានប្រែចិត្តមកជាបទពិសោធន៍ដ៏រីករាយ និងមិនអាចបំភ្លេចបាន មុនពេលយើងបានទៅដល់ និងគយគន់ «ឋានសួគ៌ទឹកធ្លាក់» ដ៏ត្រជាក់ល្ហឹម និងស្រស់ស្រទន់។